[left.htm]
Khuddakanikāye
Suttanipātapāḷi
2. Cūḷavaggo
3. Hirisuttaṃ
256.
Hiriṃ tarantaṃ vijigucchamānaṃ, tavāhamasmi [sakhāhamasmi (sī. syā. kaṃ. pī.)] iti bhāsamānaṃ;
Sayhāni kammāni anādiyantaṃ, neso mamanti iti naṃ vijańńā.
257.
Ananvayaṃ [atthanvayaṃ (ka.)] piyaṃ vācaṃ, yo mittesu pakubbati;
Akarontaṃ bhāsamānaṃ, parijānanti paṇḍitā.
258.
Na so mitto yo sadā appamatto, bhedāsaṅkī randhamevānupassī;
Yasmińca seti urasīva putto, sa ve mitto yo parehi abhejjo.
259.
Pāmujjakaraṇaṃ ṭhānaṃ, pasaṃsāvahanaṃ sukhaṃ;
Phalānisaṃso bhāveti, vahanto porisaṃ dhuraṃ.
260.
Pavivekarasaṃ pitvā, rasaṃ upasamassa ca;
Niddaro hoti nippāpo, dhammapītirasaṃ pivanti.
Hirisuttaṃ tatiyaṃ niṭṭhitaṃ.
4. Maṅgalasuttaṃ
Evaṃ me sutaṃ – ekaṃ samayaṃ bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Atha kho ańńatarā devatā abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṃ jetavanaṃ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ aṭṭhāsi. Ekamantaṃ ṭhitā kho sā devatā bhagavantaṃ gāthāya ajjhabhāsi –
261.
‘‘Bahū devā manussā ca, maṅgalāni acintayuṃ;
Ākaṅkhamānā sotthānaṃ, brūhi maṅgalamuttamaṃ’’.
262.
‘‘Asevanā ca bālānaṃ, paṇḍitānańca sevanā;
Pūjā ca pūjaneyyānaṃ [pūjanīyānaṃ (sī. syā. kaṃ. pī.)], etaṃ maṅgalamuttamaṃ.
263.
‘‘Patirūpadesavāso ca, pubbe ca katapuńńatā;
Attasammāpaṇidhi [attasammāpaṇīdhī (katthaci)] ca, etaṃ maṅgalamuttamaṃ.
264.
‘‘Bāhusaccańca sippańca, vinayo ca susikkhito;
Subhāsitā ca yā vācā, etaṃ maṅgalamuttamaṃ.
265.
‘‘Mātāpitu upaṭṭhānaṃ, puttadārassa saṅgaho;
Anākulā ca kammantā, etaṃ maṅgalamuttamaṃ.
266.
‘‘Dānańca dhammacariyā ca, ńātakānańca saṅgaho;
Anavajjāni kammāni, etaṃ maṅgalamuttamaṃ.
267.
‘‘Āratī viratī pāpā, majjapānā ca saṃyamo;
Appamādo ca dhammesu, etaṃ maṅgalamuttamaṃ.
268.
‘‘Gāravo ca nivāto ca, santuṭṭhi ca katańńutā;
Kālena dhammassavanaṃ [dhammasavaṇaṃ (katthaci), dhammasavanaṃ (sī. ka.)], etaṃ maṅgalamuttamaṃ.
269.
‘‘Khantī ca sovacassatā, samaṇānańca dassanaṃ;
Kālena dhammasākacchā, etaṃ maṅgalamuttamaṃ.
270.
‘‘Tapo ca brahmacariyańca, ariyasaccāna dassanaṃ;
Nibbānasacchikiriyā ca, etaṃ maṅgalamuttamaṃ.
271.
‘‘Phuṭṭhassa lokadhammehi, cittaṃ yassa na kampati;
Asokaṃ virajaṃ khemaṃ, etaṃ maṅgalamuttamaṃ.
272.
‘‘Etādisāni katvāna, sabbatthamaparājitā;
Sabbattha sotthiṃ gacchanti, taṃ tesaṃ maṅgalamuttama’’nti.
Maṅgalasuttaṃ catutthaṃ niṭṭhitaṃ.
